Bez wątpienia to człowiek sportowego renesansu. Uprawiał chyba wszystkie dyscypliny sportu, od tych najbardziej popularnych, po te już zapomniane. Jego miłością od zawsze była jednak kulturystyka.
Już przed laty, na łamach „Pomorskiej” mówił: - Gdyby nie uprzedzenia do kulturystyki, tak popularnej w wielu innych krajach Europy, nie mielibyśmy dziś w Polsce tylu młodych staruszków, chodzących po ulicach przygarbionych, z niepotrzebnym „bagażem” przed sobą. Bo w kulturystyce nie chodzi o budowanie ogromnej masy mięsni, a po prostu o ładną zgrabną sylwetkę.

Mnóstwo pasji
Witold Majchrzak urodził się w 1917 roku w Berlinie, ale już za młodu wraz z rodziną przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie mieszka do dziś. W domu przy ul. Żeglarskiej założył ognisko TKKF „Kulturysta”. To jedno miejsce, gdzie realizował swoją pasję. Właśnie tam mieściła się pierwsza w Bydgoszczy siłownia! Nie było tam popularnych dziś atlasów, bieżni. Były za to ciężary, sztangielki i mnóstwo młodych siłaczy.
- Kiedy przychodziliśmy na treningi najpierw pytał, co jadłem, a patrząc na nasze sylwetki nazywał nas gruźlikami – wspomina Jarosław Pruss, przed laty amator kulturystyki, a dziś fotoreporter Pomorskiej.

Wczoraj nestor polskiej kulturystyki skończył 90 lat (30 listopada 2008 r. – przyp. I.). Z tej okazji odebrał medal 50-lecia TKKF. To idealna okazja do wspomnień. A jest o czym opowiadać.

Złapał za kudły…
W latach okupacji w legendę obrosła historia o walkach młodego Witka z potężnym niedźwiedziem. Do dziś pamięta niemal każdy szczegół. W tym miejscu dziś są budynki Astorii…
-Wtedy ustawił się cyrk – wspomina jubilat. – Wracając z pracy z kolegami przystanąłem, kiedy właściciel cyrku wyprowadził potężnego niedźwiedzia w kagańcu. Zapytał czy ktoś ma odwagę zmierzyć się z tym zwierzęciem. Nikt się nie zgłosił. Szepnąłem do kolegi, ż może ja spróbuje. Za zwycięstwo można było dostać sto marek, ale mi nie chodziło o pieniądze. Zgłosiłem się, zrobili dla mnie miejsce. Nie miałem budowy atlety, ale byłem niesamowicie odważny. Ruszyłem na niedźwiedzia, tarmosiłem się z nim, nie dałem za wygraną. Później jeszcze wielokrotnie próbowałem, w sumie odbyłem 26 walk w ciągu czternastu dni. Wielokrotnie łapa rywala kiereszowała mi twarz, zalewałem się krwią, ale wierzyłem, że kiedyś go pokonam. Pewnego dnia opracowałem taktykę, byłem sprytniejszy. Kiedy niedżwiedż stanął na tylnych łapach złapałem za kudły, przewróciliśmy się razem. Mógł mnie zdusić, ale mu się wyrwałem. Dziś na taką walkę na pewno bym się nie odważył.

Zdrowie najważniejsze
Witold Majchrzak to mistrz w boksie, podnoszeniu ciężarów. Zdobywał też laury żeglarskie i pływackie. Największe splendory spływały jednak na niego z aren kulturystycznych. W 1971 roku z rąk Bena Weidera, prezydenta Międzynarodowej Federacji Kulturystyki (IFBB) odebrał medal za szczególne osiągnięcia w rozwój tej dziedziny sportu. Kiedy przechodził na emeryturę w wieku 65 lat (!) naoczni świadkowie oniemieli, gdy dźwignął sztangę o wadze 160 kg. Ale sport to jedno. Pan Witold poświęcał się też dla innych, pracował jako opiekun społeczny, budował schroniska dla bezdomnych zwierząt.
- Zawsze miałem na wszystko czas – wspomina 90-latek. O dzisiejszych kulturystach nie ma najlepszego zdania.
- Ich receptą jest chemia, a to prowadzi do chorób. Moja była prosta. Przede wszystkim jadłem, co się da. Czasami nawet pięć kotletów. Nigdy nie narzekałem na zdrowie
I oby było tak jak najdłużej.
Autor: Paweł Kowalski " Gazeta Pomorska", 1-2 grudnia 2007 r.

Od JWIP.PL. Nestor Polskich Kulturystów zmarł 7 lutego 2009 r. w Bydgoszczy, zapomniany przez działaczy Polskiego Związku Kulturystyki oraz redaktorów z kolorowych czasopism dla kulturystów.
Rej. 215 /sylwetki -25 /2010.12.17 /
Ostatnia aktualizacja 2010.12.21 godz.23: 36